ازغزل های دیروز تا متلک های امروز | فریاد لر
×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

false
false
true
ازغزل های دیروز تا متلک های امروز

اگر در همین شهر خودمان به عنوان نمونه نگاه سطحی نمائیم ؛ می بینیم چنانچه بانویی قصد عبور از خیابان یا گردش در اماکن عمومی را داشته باشد با واژگان رکیک و بی محتوا روبرو می شود که امروزه از آن به پدیده متلک یاد می کنند. شاید برخی مردان برای اثبات مردانگی خود و یا خودی نشان دادن در میان همجنسان خود به این مذموم عمل می نمایند. برخی مردان برای تأثیر گذاشتن بر مردان در خیابان به زنان آزار لفظی و فیزیکی می رسانند. و فکر می کنند مرد بودن یعنی خشن و مهاجم بودن. در هر کشوری مهمترین عاملی که باعث مزاحمت خیابانی و خشونت علیه زنان می شود رابطه نزدیکی با فرهنگ ، پیشینه و اخلاقیات آن جامعه دارد. در این میان آنچه که مهم است نگاه مدیران آن جامعه با مسأله خشونت جنسیتی است. آیا مدیران آن جامعه با ارائه راهکارهای متفاوت، این نوع آسیب را محدود می نمایند و یا با اهمال سهل انگاری و بی توجهی نسبت به ترویج خشونت، بی تفاوت می باشند. در فرهنگ ایرانی به مردانگی، زنانگی، جنسیت و حتی خشونت جنسی نگاه ویژه ای هست و همواره آموزه های دینی، قوانین مبتنی بر شرع و عرف جایگاه به خصوصی را برای جامعه مردان ، جامعه زنان و خشونت در نظر داشته اند. در شرع، عرف و قانون ایرانی احترام متقابل، رعایت حرمت ها، احترام به زنان، استحکام کانون خانواده، ارزشگذاری به بانوان و رعایت حقوق شهروندی یک اصل اجتناب ناپذیر است. حال این سئوال پیش می آید که آزار و اذیت خیابانی زنان ریشه در کجا دارد؟  آزار و اذیت یکی از عوارض تبعیض است و تنها مخصوص خیابانها نیست بلکه در مکانهای اجتماعی مانند محیط های کار نیز این خشونت ها و مزاحمت ها رواج پیدا کرده است. مثلاً برای زن نظافتچی در هتل یا برای یک منشی در محیط کار، مزاحمت یا تعرض نسبت به زنان خواه به صورت لفظی و خواه به صورت فیزیکی در محیط های کار یکی از شکل های مزاحمت است.  پدیده مزاحمت های خیابانی یا پدیده متلک در دوران قدیم در دوره ای که جوامع کوچک بود و یا در روستاها خانواده های گسترده به این میزانی که اکنون هست وجود نداشت با اینکه تأکید بر مسائل اخلاقیات و اصول مذهبی به این شدت نبود و حتی سطح سوادها پایین بود و ما چیزی به نام این تعبیرهای زشت را در جامعه نداشتیم . در جامعه ما با توجه به ریشه های قوی مذهبی و اخلاقی ، این پدیده های شوم و بدعتهای نامیمون و مذموم ، پدیده هایی است که تنها رهآورد تهاجم فرهنگی است. آزارهای خیابانی به شکل بوق زدن اتومبیلها و اصرار به سوار شدن زنان، تنه زدن عمدی، متلک های رکیک، تعقیب در خیابانهای خلوت ، دست دراز کردن و … رواج دارد. این پدیده باعث عدم امنیت ، بی احترامی، تزلزل در موقعیت اجتماعی، احساس بد داشتن، نا امنی، ناخوشایندی و … برای زنان می گردد.که باید اوج آن را در ناامنی خیابان های منتهی به مدارس دخترانه دید. در قانون اساسی ایران اسلامی به این موضوع توجه و چنین ماده قانونی وضع شده که : ماده 619 قانون مجازات اسلامی، هر کس در اماکن عمومی یا معابر، مزاحم اطفال یا زنان شود یا با الفاظ یا حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین نماید به حبس از 2 تا 6 ماه و 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد. در جامعه با اجرای امر به معروف و نهی از منکر، آموزش، برنامه های رسانه ای در این باب، قوانین، دعوت از کارشناسان و روانشناسان خبره و متخصص، برنامه ریزی در جهت درمان این آسیب، مجازات و … می توان جامعه را از این پدیده شوم نجات داد تا ان شاء الله جامعه بتواند از ظرفیت 50 درصدی انرژی و پتانسیل جامعه زنان با ایجاد امنیت، آرامش، حفظ حریم های شخصی، حریم های خصوصی، حد و حدود و مرزهای شخصی ، احترام و … به نحو احسن استفاده نماید تا ایرانی اسلامی، زیبا، آباد و آرام مثل همیشه داشته باشیم .

 

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد